මීදුමෙන් පිරුණාම හවසට
ඉමුද මොහොතක් මහවැලිය ලඟ
සීත සුලඟට මුවා වී ඉඳ
සිපගන්න ඔය නළල දෙකොපුල..
කිසිත් බාධා නොමැති දිනයක
හංගගත් මේ හැඟුම් අරගෙන
හුස්ම අතරින් බෙදාගමු අපි
ඉතින් කුමටද වදන් වැල් මට..
නැතිව කොහොමද ඉන්නෙ මම තව
පිරිලානෙ හිත සෙනෙහ බරටම
එක කුඩේ යට නුවර වැව ලඟ
දිනක පවසමි එහැම ඔබහට..
No comments:
Post a Comment